Liedjes
Bijvoorbeeld: “Een vrolijke band verovert Europa”
Voor de bezoeken waarbij je niet meer weet wat je tegen elkaar moet zeggen.
Je zit naast hem. De televisie is blijven aanstaan. Je hebt de drie gebruikelijke vragen gesteld — hoe gaat het, heb je goed gegeten, ben je bij de dokter geweest — en het is kwart voor elf.
Over veertig minuten vertrek je met het gevoel dat je niets hebt gedaan. En volgende zondag kom je terug, om opnieuw te beginnen. Het is geen kwestie van tijd: je bent gekomen. Het is geen kwestie van liefde: je komt terug. Het is dat je niet weet wat je met die tijd moet doen.
Je slaat het boek open op de eerste pagina. Je leest de opgave hardop voor. Je geeft een hint, dan nog een, en je stopt zodra de naam hem te binnen schiet. En dan draait er iets om.
Degene die je bezoekt wordt weer degene die het weet. Hij ondergaat geen bezigheid die jij meebrengt: hij heeft de antwoorden, want de liedjes uit zijn twintigste jaar, de films van de zaterdagavond en de handelingen van het dagelijks leven van vroeger zijn zijn terrein, niet het jouwe.
Je houdt hem niet bezig. Je luistert naar hem.
Je komt binnen, je vertelt het nieuws, en na tien minuten valt er een stilte.
Je slaat het boek open op een pagina, je leest hardop voor, en je ouder zoekt.
De televisie staat aan, iedereen kijkt ernaar, een bezoek gaat voorbij zonder dat je met elkaar praat.
Eén vraag uit het boek, en je ouder vertelt over zijn of haar twintigste jaar.
Je stelt altijd dezelfde vragen: het eten, de nacht, het weer.
Je vraagt welk liedje er op de radio was, en je ouder neuriet het.
Jij vertelt over je week, je ouder luistert, en dan weet niemand wat hij nog moet toevoegen.
Je ouder vertelt, jij luistert, en je ontdekt een verhaal dat je niet kende.
Je ouder zegt dat hij het zich niet meer herinnert, en het gesprek stopt daar.
De spellen geven hints, en je ouder vindt de herinnering terug in zijn of haar eigen tempo.
Je zoekt het liedje op je telefoon terwijl je ouder wacht.
Je fotografeert een klein vierkantje, en het liedje begint te spelen voor jullie allebei.
Iemand die je ouder begeleidt, weet niet wat hij of zij de middag kan voorstellen.
Iemand die begeleidt, slaat het boek open en laat je ouder herinneringen vertellen.
Je praat uit gewoonte in zijn of haar plaats, en je ouder laat het gebeuren.
Je ouder heeft het antwoord, jij niet, en hij of zij legt het uit.
Je vertrekt met het nieuws van de week, niets meer.
Je vertrekt met een familieverhaal dat je de dag ervoor nog niet kende.
Je vraagt je af wat je de volgende keer meebrengt.
Je laat het boek op tafel liggen, en het volgende bezoek gaat verder op de volgende pagina.
| Zonder het boek | Met het boek | |
|---|---|---|
| Je komt binnen, je vertelt het nieuws, en na tien minuten valt er een stilte. | Je slaat het boek open op een pagina, je leest hardop voor, en je ouder zoekt. | |
| De televisie staat aan, iedereen kijkt ernaar, een bezoek gaat voorbij zonder dat je met elkaar praat. | Eén vraag uit het boek, en je ouder vertelt over zijn of haar twintigste jaar. | |
| Je stelt altijd dezelfde vragen: het eten, de nacht, het weer. | Je vraagt welk liedje er op de radio was, en je ouder neuriet het. | |
| Jij vertelt over je week, je ouder luistert, en dan weet niemand wat hij nog moet toevoegen. | Je ouder vertelt, jij luistert, en je ontdekt een verhaal dat je niet kende. | |
| Je ouder zegt dat hij het zich niet meer herinnert, en het gesprek stopt daar. | De spellen geven hints, en je ouder vindt de herinnering terug in zijn of haar eigen tempo. | |
| Je zoekt het liedje op je telefoon terwijl je ouder wacht. | Je fotografeert een klein vierkantje, en het liedje begint te spelen voor jullie allebei. | |
| Iemand die je ouder begeleidt, weet niet wat hij of zij de middag kan voorstellen. | Iemand die begeleidt, slaat het boek open en laat je ouder herinneringen vertellen. | |
| Je praat uit gewoonte in zijn of haar plaats, en je ouder laat het gebeuren. | Je ouder heeft het antwoord, jij niet, en hij of zij legt het uit. | |
| Je vertrekt met het nieuws van de week, niets meer. | Je vertrekt met een familieverhaal dat je de dag ervoor nog niet kende. | |
| Je vraagt je af wat je de volgende keer meebrengt. | Je laat het boek op tafel liggen, en het volgende bezoek gaat verder op de volgende pagina. |
In dit schap belooft iedereen een effect. Dit boek belooft er geen. Het boek haalt herinneringen naar boven en laat vertellen. Dat is al veel, en het is vanaf het eerste bezoek te controleren.
Zolang je samen herinnert, ben je nog samen.

250 spellen in 19 soorten. 125 spellen laten vertellen — liedjes, film, dagelijks leven — en elk wordt verlengd door een video die je met een QR-code terugvindt, in de vijf soorten hieronder. De andere 125 laten spelen, op papier: woordzoekers, charades, sudoku, zoek de verschillen, de spellen die je altijd al kent en die nog steeds lukken.
Bijvoorbeeld: “Een vrolijke band verovert Europa”
Bijvoorbeeld: “Een herfst met Q & Q”
Bijvoorbeeld: “De tafel netjes gedekt”
Bijvoorbeeld: “De trui van de koploper”
Bijvoorbeeld: “Het dorp of de stad van moeder”
En 14 soorten om met potlood te spelen: Woordzoeker (spellen 126 tot 137) · Zweedse puzzel (spellen 138 tot 149) · Kruiswoordpuzzel (spellen 150 tot 158) · Charade (spellen 159 tot 167) · Galgje (spellen 168 tot 175) · Letteruitdaging (spellen 176 tot 184) · Sudoku (spellen 185 tot 197) · Logische reeksen (spellen 198 tot 205) · Magisch vierkant (spellen 206 tot 213) · Zoek de verschillen (spellen 214 tot 223) · Oorlogje (spellen 224 tot 231) · Domino (spellen 232 tot 238) · Dammen (spellen 239 tot 245) · Boter-kaas-en-eieren (spellen 246 tot 250)
Het is 1975. In de huiskamer staat de televisie aan voor het Songfestival. Een Nederlandse band zingt “Ding-a-dong”, en na één keer zing je het refrein al mee. Aan het eind van de avond is het feest: het wordt de vierde Nederlandse overwinning. Hoe heet die band? Omcirkel samen de naam.
Bekijk de pagina van spel 1
Elk spel met een QR-code heeft zijn eigen pagina: eerst de opgave, dan de video. Zonder het antwoord — dat blijft in het boek.
Twee soorten spellen beantwoorden elkaar in het boek. Die een herinnering naar boven halen, met een vierkantje om te fotograferen dat een liedje of een archieffragment opent. En die je op papier speelt, met een potlood in de hand.
LiedjesHet vierkantje opent een fragment
Film & tvHet vierkantje opent een fragment
HerinneringenHet vierkantje opent een fragment
WoordzoekerWordt op papier gespeeld
SudokuWordt op papier gespeeld
Zoek de verschillenWordt op papier gespeeld
Voor jou, als je een ouder, een partner of iemand voor wie je zorgt op bezoek gaat en je zoekt wat je met dat uur kunt doen. Altijd met z’n tweeën: een kind, een partner, iemand die begeleidt — de ouder kan het ook alleen doorbladeren tussen twee bezoeken door, maar daar is het niet voor gemaakt.
Het boek gaat open op tafel, met z’n tweeën. Het vraagt geen scherm, geen account, geen voorbereiding.

Yvan Keyna is ondernemer, trainer en auteur. Ondernemer sinds twintig jaar, afgestudeerd (BAC+5) in Nieuwe Technologieën en Zintuiglijke en Motorische Beperkingen, leidt hij “Uitgeverij Help!”, een uitgeverij die meerdere auteurs zal verwelkomen.
Meer over hemVerzorgingshuis of verpleeghuis, thuiszorgorganisatie, gemeente, zorgverzekeraar. Boeken in grote aantallen voor je bewoners, je cliënten of je teams.
Twee boeken, twee momenten. Elk is bedoeld voor een ander moment van wat je doormaakt.

Op een zondag vertelt je ouder je dat hij vorige week is gevallen. Hij maakt het goed. Hij wilde niets zeggen. En op dat moment begrijp je dat je niets weet over wat je nu zou moeten doen.
Laat je e-mail achter: één bericht per boek, verder niets.