🍋 Je ouder weigert te veranderen: waarom lijd je er zo onder?

Als je onevenredig lijdt wanneer je ouder weigert te veranderen, dan speelt er een wond in je op, en die is niet genezen. Je ouder is daar alleen de aanleiding van: we kunnen niet eisen dat hij verandert voor ons welzijn.

“Sta op. Probeer het.” Dat schreeuwt Camille tegen de eigen vader, vol woede. Die vader heeft alles opgegeven.

Hij beweegt niet meer. Hij weigert het te proberen. Hij kwijnt weg.

Deze vader is basketbaltrainer geweest, en American footballspeler op het hoogste niveau. Een derde van zijn leven lang heeft hij Camille ingeprent om alleen weer op te staan.

Als kind kreeg Camille een zak diepvrieserwten, strak in een verband gewikkeld, en het bevel om op de tanden te bijten.

Camille spreekt hard over de vader die hij is geweest. Maakt niet uit, schrijft Camille: als hij het maar probeert, meer niet.

Die kreet heb je misschien al eens geslaakt.

Hier zit het echte probleem. Net als in een relatie hadden we gewild dat de ander zich, als bewijs van liefde of uit inzicht, aan ons aanpast om in onze behoeften te voorzien.

En als hij dat niet doet, dan is hij een slechte ouder, een slechte partner… Hij houdt niet genoeg van ons. Dus omdat hij niet in onze behoeften wil voorzien, vinden we hem egoïstisch.

Zo bekeken lijkt het vanzelfsprekend: waarom moet de ander veranderen om in mijn behoeften te voorzien?

En dat is het probleem. We voelen ons slecht, machteloos. We vinden het gedrag van de ander irrationeel, en dat kan waar zijn.

Alleen: vanuit ons standpunt en vanuit de logica is onze redenering geldig.

De waarheid is dat we niet kunnen eisen dat de ander verandert voor ons welzijn, zodat we ons beter voelen, zodat we ophouden met lijden. Ook al kan zijn reactie, zijn gedrag, onrechtvaardig, overdreven, soms zelfs dom lijken.

Het gedrag van een ouder kan ongezond zijn: als hij bijvoorbeeld weigert zich te wassen, of de televisie uit te zetten. Maar als hij weigert te veranderen, zou hij het dan uit liefde voor mij moeten doen?

Ik zeg niet dat je ouder gelijk heeft, en ook niet dat zijn gedrag geen gevaar oplevert voor hemzelf of voor anderen.

Ik zeg alleen dat wat er in ons gebeurt, onze emoties, onze gevoelens, onze eigen zaak is. Eisen dat hij verandert omdat het ons emotioneel hard raakt, is niet eerlijk.

Wij lijden, dus moet hij veranderen? Dat is een mogelijkheid. Maar er is een andere weg.

Je ouder zou alleen de aanleiding zijn van wat er in je gebeurt. Zijn woorden, zijn blik, zijn gedrag maken iets in je wakker dat diep zit. Iets wat er al was, en wat van jou is.

Hem vragen te veranderen is de regen vragen op te houden omdat je je paraplu vergeten bent.

Het is een onderwerp dat ik behandel in het boek 👉 Help! Wie zorgt er voor mijn ouders?.

De weg is veeleisend, maar hij bevrijdt: de verantwoordelijkheid nemen voor je emoties, je gevoelens, je wonden. Zonder de ander daarvan de schuld te geven.

Dat wist niet uit wat de ouder heeft gedaan: hij draagt er de verantwoordelijkheid voor. En niets verplicht je om hem te vergeven om verder te kunnen.

Wat moet je dan doen? Eén essentieel ding begrijpen: als we onevenredig lijden (huilen, woede-uitbarstingen, diepe droefheid…), dan hebben we een wond die opspeelt en die niet genezen is.

We hebben twee mogelijkheden:

1. Afstand nemen van onze ouder om niet te lijden: de wond in ons is niet genezen, ze zal bij een volgende gelegenheid opspelen, vertrouw daarvoor maar op het leven.
2. De wond helen. Het zal pijn doen, omdat we liefhebben, maar het zal niet onevenredig zijn.

In een relatie is het hetzelfde: de ander vragen te veranderen zodat we niet meer lijden, is een kans missen om onze wonden te helen.

Maar om je wond te helen heb je een methode nodig… Daarover gaat een volgende gids.

Tot die tijd een eerste stap, die niets van je ouder vraagt.

De volgende keer dat je in zijn bijzijn huilt of uitvalt, kun je jezelf een vraag stellen: staat mijn lijden in verhouding?

Daar zit de kleine verandering: ophouden met wachten tot je ouder verandert om je beter te voelen.

Wat je ouder erbij wint: hij wordt niet meer egoïstisch gevonden omdat hij niet aan je behoeften voldoet.

En omdat het in een relatie hetzelfde is, kan deze gids een broer, een zus, je partner aanspreken. Je kunt hem aan hen doorgeven.

Dit onderwerp verdient veel meer dan een gids. Wil je het samen met mij uitdiepen? Laat het me weten: 👉 info@uitgeverij-help.nl

---

Gebruikte bronnen (2)

#	Genoemd feit	Link
1	Camilles bericht aan de vader die alles heeft opgegeven	👉 Het bericht dat op het Reddit-forum r/AgingParents is gepubliceerd (in het Engels)
2	Het boek behandelt de ouder als aanleiding en de verantwoordelijkheid voor je eigen wonden	👉 Help! Wie zorgt er voor mijn ouders?