🍋 Waarom faalt geweldloze communicatie (GC) bij een ouder die je koppig vindt?

Je doet je vader of je moeder een voorstel, en hij zegt nee. Geweldloze communicatie, de GC, en de andere communicatiegereedschappen veranderen daar niets aan. Niet omdat GC niet werkt, maar omdat het niet het juiste gereedschap is voor het gesprek dat je op dat moment voert.

Ik heb het niet over een afhankelijke ouder. Ik heb het over je vader of je moeder, met wie de communicatie moeilijk is. Misschien is hij vandaag in goede gezondheid. Hij blijft helder en hij beslist zelf.

Als je ouder 75 jaar of ouder is, ben je waarschijnlijk tussen de 45 en 65 jaar. Je hebt al cursussen persoonlijke ontwikkeling gevolgd. Je weet dat communicatie met z'n tweeën gaat.

Je hebt geen behoefte aan adviezen die je al gezien, gelezen, geleerd en toegepast hebt. Deze gids legt je geweldloze communicatie niet opnieuw uit: hij zegt je waarom ze hier niet volstaat.

Of je nu bij hem woont, bij hem in de buurt of ver weg, met de telefoon tussen jullie in, de scène is dezelfde: jij stelt voor, hij weigert.

En toch werkt niets. Je stelt iets voor, hij zegt nee. Je komt er ontevreden uit: het gesprek is niet opgeschoten.

En diep vanbinnen denk je te weten waarom.

Wat heb je dan aan gereedschappen als GC te leren, als de communicatie met je ouder vastzit? Waarom werken die gereedschappen niet meer als je praat met een koppige naaste?

Het probleem is niet het gereedschap. Het probleem is dat niemand heeft begrepen dat er meerdere soorten gesprek zijn.

Hier zijn er zes. Er zijn er nog andere:

• het gesprek waarin je een echte uitwisseling hebt;
• het gesprek waarin je wilt dat de ander je standpunt begrijpt en accepteert;
• het gesprek waarin je je gezicht niet wilt verliezen;
• het gesprek waarin hij niet wil accepteren dat iemand hem zegt wat hij moet doen;
• het gesprek waarin je je kalmte gaat verliezen en niet weet hoe je daarmee moet omgaan;
• het gesprek waarin je de gereedschappen gebruikt om de ander je plan te laten volgen.

Lees de lijst nog eens door en denk aan je laatste gesprek met hem. Welke was het? En welke dacht je te voeren?

Om een gereedschap te laten werken, moet je weten welk soort gesprek je gaat voeren.

Als je ouder zijn integriteit wil beschermen door al je voorstellen te weigeren, heeft GC geen zin.

Niet omdat ze niet werkt, maar omdat het niet het juiste gereedschap is.

Zijn integriteit. Wat hij vaak beschermt, is zijn trots, of de angst om een last te zijn.

Het is het gesprek waarin je je gezicht niet wilt verliezen. En hoe meer je aandringt, hoe harder het wordt.

Ik heb een passage van 👉 Help! Wie zorgt er voor mijn ouders? aan deze weigering gewijd.

Hoe pak je het dan aan? Dat hangt ervan af. Er is geen universeel antwoord.

Voordat je met je ouder praat, aan de telefoon of tegenover hem, kun je jezelf een vraag stellen: wil ik met hem praten, of wil ik dat hij ja zegt?

Als het ja is wat je wilt, geeft geen enkel communicatiegereedschap het je ooit. Het is het gesprek waarin je de gereedschappen gebruikt om de ander je plan te laten volgen.

Je kunt je standpunt niet opleggen. Hoewel: je kunt dwang gebruiken om te krijgen wat je wilt, of chantage, of het proberen. Dat kan werken.

Maar forceren roept weerstand op. Ik raad het je niet aan.

Ik denk dat de beste vorm van communicatie is om tegenover de ander te staan met de acceptatie dat hij voor 100 % verantwoordelijk is voor zijn keuzes, voor zijn gedachten, voor zijn gedrag, voor het verhaal dat hij ervoor kiest zichzelf te vertellen. En ik ook.

In eenvoudige woorden: je kunt je ouder niet veranderen. Maar als zijn gedrag, zijn woorden, zijn keuzes je verdrietig maken, je overrompelen of je ergeren, kun je zijn standpunt accepteren.

Erkennen dat zijn standpunt mag bestaan. Het respecteren, terwijl je diep van mening verschilt. Ik praat er ook over in 👉 Waarom wil je je ouder veranderen terwijl jij degene bent die lijdt?.

Je ouder is verantwoordelijk voor zijn leven, voor zijn kwellingen, voor zijn ziekte als hij die heeft. Hij is vrij om tegen de muur te rijden.

En soms is het juist doordat je zijn beslissing accepteert dat hij loslaat. En komt het weer goed.

Concreet kun je jezelf vóór het volgende gesprek de vraag stellen: wil ik met hem praten, of wil ik dat hij ja zegt? Dan kom je aan zonder te proberen hem je plan te laten accepteren.

Je hoeft hem niet meer te overtuigen. En hij houdt de touwtjes in handen over zijn keuzes: hij hoeft zich niet meer te verdedigen.

Deze gids belooft je niet dat hij ja zal zeggen. Hij zegt je niet wat je hem moet antwoorden: hij helpt je te weten welk gesprek je voert.

Als je een broer of zus hebt, kan de lijst met gesprekken ook voor hen van pas komen, vóór het volgende familiegesprek. Om je samen te organiseren: 👉 Hoe verdeel je de rollen met je broers en zussen als een ouder ouder wordt?.

---

Gebruikte bronnen (3)

#	Genoemd feit	Link
1	Het boek wijdt een passage aan de weigering van de ouder	👉 Help! Wie zorgt er voor mijn ouders?
2	De verwijzing naar de gids over de ouder die je wilt veranderen	👉 Waarom wil je je ouder veranderen terwijl jij degene bent die lijdt?
3	De verwijzing naar de gids over broers en zussen	👉 Hoe verdeel je de rollen met je broers en zussen als een ouder ouder wordt?